Sorry dat het wat lang duurde eer ik U terugschrijf, de reden daarvoor is dat wij een maand naar Australië zijn geweest, en vertrokken net nadat Uw brief was aangekomen, in het geharrewar voor het vertrek heb ik niet meer kunnen schrijven.

Zoals reeds gezegd ben ik beeldend kunstenaar, en ook in dit opzicht zijn we (ik en mijn echtgenote/medeplichtige in de kunst) naar Australië geweest. We hebben daar 7 optredens verzorgd, 5 lezingen in scholen en akademies en 2 interviews op de radio gehad. We zijn in Sydney geweest, Newcastle, Melbourne, Adelaide en Ayers' Rock, dat is een grote rots in het midden van de woestijn, de grootste monoliet ter wereld en ook de heilige plaats van de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners van Australië. Om daar naar toe te gaan moet je vanuit Sydney 48 uur in de bus zitten, na Adelaide is er maar 1 weg die dwars door Australië gaat, en gedurende de laatste 12 uur kom je geen enkele stad meer tegen, alleen heel af en toe nog eens een benzinestation/café. Altijd maar rijden op een tweevaksweg, er zijn geen tegenliggers, er is niemand anders op de weg en zover ge kunt zien rood zand en struikjes of verdroogde bomen, nooit een huis, nooit een mens. Daar kunt ge U ongelooflijk goed van voelen, dat ge plaats hebt, hier in België staat er altijd overal wel iets in de weg. Als kunstenaar kunt ge in Australië een stuk rots of een boom of wat dan ook ergens gaan halen en beginnen te werken, in België mag je aan de bomen niet aankomen.

Het was ook een ervaring om die Aboriginals te ontmoeten, die leven tegelijkertijd in hun oude kultuur en in de moderne tijd. Zo hebben ze van de overheid echte huizen met gordijnen en bedden en keukens gekregen, terwijl ze die eigenlijk niet nodig vinden, dan gaan de mannen op jacht en vangen een kangoeroe, omdat je op een gasvuur geen kangoeroe kunt klaarmaken breken ze dan een stuk van hun vloer op, of de gordijnen of zoiets en maken daarmee een vuur waarop de kangoeroe wordt klaargemaakt. Het lijkt om te lachen maar het is ongelooflijk hoe een invloed dat heeft op onze manier van alles te bekijken.

Nu dus wat antwoorden of reakties op Uw brief, je zegt dat het soms een maand duurt eer je iedereen hebt geschreven, zijn dat dan vrienden van vroeger of nieuwe bekenden, en 'nieuwsgierigen' of andere gevangenen, ik las onlangs dat in Amerika veel grote misdadigers met elkaar korresponderen, bv JOHN HINCKLEY, die op Reagan geschoten heeft, met CHARLES MANSON, die Sharon Tate en compagnie met zijn Family vermoord heeft. Ik heb al enkele keren naar PETER CARLIER geschreven, maar die lijkt meestal nogal in zichzelf gekeerd of niet geënteresseerd in anderen, hij vindt zichzelf ook geen misdadiger, ik weet niet hoe jij daarover denkt, maar ik vind dat geen schande of zo, er zijn heel veel mensen die geen kunstenaars kunnen verdragen en vinden dat wij profiteurs of 'gangsters' zijn. Wij worden ook wel eens verweten 'Fascisten' te zijn, omdat we meestal onze goesting zeggen en doen en geïnteresseerd zijn in eigenaardige dingen, zoals misdaad bv. Ik antwoord dan altijd met een spreuk van BERT ERIKSSON: "als dat bedoeld is als scheldwoord, dan zijn wij geen fascisten, als het daarentegen bedoeld is als eerbetoon, dan zijn wij Fascisten!" Simpel maar afdoend voor wijsneuzen en kritikasters.