Over kunst en misdaad dus. Het is bewezen dat kunstenaars en misdadigers beiden 'schizoïde typen' zijn, dat is geen ziekte of zo, alleen een psychologische indeling van het gedrag van verschillende mensen. Ik zeg dit maar omdat deze theorie niet zomaar een uitvindsel van mij zou lijken. Ik vind dat er gelijkenissen zijn tussen de twee, dat ze beiden werken vanuit een onweerstaanbare drang om 'iets' te doen, ik noem het specifiek 'iets' om niet te zeggen 'kunstwerk' of 'misdaad', want die woorden hebben al een 'positieve' of Œnegatieve¹ bijklank. Maar dus ze werken vanuit een onweerstaanbare drang om iets te doen of te maken, ze proberen dat zo goed mogelijk te doen, ze hebben een eigen stijl, ze denken er over na hoe ze het doen, meestal gebeurt het meer dan 1 keer en is er een vast patroon, een 'stijl' aanwezig waaraan ze herkend worden, en waar ze beroemd mee worden, bv. de vierkante gezichten van PICASSO of de strikken van ALBERT DESALVO, Wurger van Boston. Ik denk trouwens dat de meeste misdadigers van zichzelf niet bepaald denken dat ze iets verkeerd doen, integendeel zelfs, terwijl de meeste kunstenaars er niet over nadenken of ze nu iets goed doen, ze doen gewoon beiden wat ze moeten doen, of wat ze tenminste denken wat ze moeten doen, en dat is een kreatieve kronkel van de geest, ze maken allebei een kreatie, die voor hun persoonlijk een goed effekt heeft of dat ze aangenaam vinden om te doen of wat dan ook. Ik moet er wel bij zeggen dat ik vooral geïnteresseerd ben in moordenaars, en speciaal massamoordenaars, omdat daar de analogie het grootst is. Ik heb het niet over kruimeldieven en zo, en ook niet over kleine zondagsschilders, want die doen het alleen uit winstbejag, en niet vanuit een 'edel' doel.

Naast deze innerlijke gelijkenis zijn er ook nog een aantal oppervlakkige gelijkenissen, bv de ongebreidelde fantasie van misdadigers om bij een proces hun onschuld te verdoezelen of iets anders uit te vinden, de soms geniale oplossingen waarmee moordenaars zich van hun slachtoffers ontdoen, dat getuigt dikwijls van zo¹n fantasie dat het beter is als een boek of een film, het is trouwens niet voor niets dat de beste boeken en films gebaseerd zijn op ware verhalen!

Ook gebaseerd op een waar verhaal is de film PSYCHO van Alfred Hitchcock. Dat is gebaseerd op ED GEIN, een man uit Plainfield, Wisconsin, Amerika. Die leefde ook alleen met zijn moeder voor een lange tijd, toen zijn moeder stierf begon hij rare gewoontes te krijgen, zo ging hij eerst graven openbreken en sneed het vel van de doden, daarmee maakte hij dan allerlei dingen en had hij bv. ook maskers met het gezicht van andere mensen, en een jas gemaakt van vel. Die deed hij aan bij volle maan om rond zijn huis te dansen. Hij had ook lampekapjes en stoelzittingen in vel. Na een tijdje ging hij niet meer naar het kerkhof maar vermoordde hij enkele echte mensen, toen hij gearresteerd werd hing zijn laatste slachtoffer omgekeerd aan een haak, zoals ze een pas geschoten hert ophangen, met het hoofd afgesneden en ingewanden kokend op zijn gasvuur. Hij was zich ook van geen kwaad bewust en wist niet eens dat hij iets verkeerd deed.