Bedankt voor je brief van 9juli. Ik begrijp je frustratie over al die publiciteit, de meeste mensen trekken zich al te graag op aan iets anders waar ze eigenlijk weinig mee te maken hebben, meestal hebben ze zelf niks interessanters te bieden. Wij maken dat soms ook mee in die zin dat we nogal extreem werk maken, muziek en films, en organiseren we ook aktiviteiten van andere groepen. Achter onze rug gaan sommigen dan zich ergens voorstellen en zeggen dat ze goede vrienden van ons zijn, omdat ze hier dan al eens geweest zijn. Zo gaat uiteindelijk iedereen op onze kap ergens met de pluimen lopen. Wij doen meestal weinig om onszelf bekend te maken, het is belangrijker te maken wat we willen maken, naäpers doen dan alleen publiciteit en pikken de ideeën van diegenen die echt werken, en zo zal het altijd hetzelfde blijven. Met onze reis naar Australië was het net hetzelfde. Het Ministerie van Kultuur geeft altijd reissubsidies als Belgische kunstenaars in het buitenland worden uitgenodigd. Wij hebben daar op 1 maand tijd 7 optredens, 4 lezingen, 2 interviews op de radio en 1 tentoonstelling gehouden. De reis kostte ons ongeveer 50.000,- Bf per persoon en we hebben 40.000,- teruggekregen. Ik weet van iemand die naar Spanje is geweest voor 1 tentoonstelling, wel die heeft ook 40.000,- Bf gekregen, alleen zal zijn reis misschien 5.000,- Bf gekost hebben. Die zal wel 50 keer naar het Ministerie gebeld hebben en het gat van de verantwoordelijke gelikt hebben, terwijl wij aan het werken waren.

?Ik sluit hierbij een boekje in, dat ik al eens heb gestuurd maar ik denk dat dat in die eerste brief zat die 'verloren' is gegaan. Het gaat over een werk waar ik nochtans wat sukses heb gehad, maar daarna niets meer. Vorige week heb ik het kompleet in stukken gezaagd en verkoop ik het als oud ijzer, ik was het beu altijd kommentaren te horen van hoe goed het wel is terwijl het hier voor onze deur staat weg te roesten. Het ergste is nog dat ik er dan geen lap heb aan verdiend, de Biënnale betaalde juist de onkosten, al het werk heb ik voor niets gedaan, en nu kan ik het werk nog wegsmijten ook.

?Ik wil het nog eens hebben over de haat, omdat jij er in je brief over sprak en omdat dat werk er ook over ging. Je zult wel zeggen dat ik dat soort haat niet ken, maar ik ben er zeker van van wel. Ik heb voor zoveel mensen en dingen zo'n misprijzen dat ik er op bepaalde manieren ook geen weg mee weet, in dat werk was het opsluiten van zo'n grote sterke motor voor mij het symbool dat ik ze toch allemaal de baas was, dat ik ze allemaal in mijn kooi had en dat ik nu eens kon beslissen of ze eten gingen krijgen of niet. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat veel mensen schrik hebben van mij, omdat ik altijd zo'n wreed werk maak, foltertuigen, wapens, gevaarlijke tuigen,... Het is mijn manier om mijn haat om te zetten, als ik het op die manier niet zou kunnen zou ik waarschijnlijk ook wel eens iemand een laatste mep tegen zijn kop verkopen of eens in het rond knallen. Ik krijg de zenuwen als er 's morgens iemand bij de bakker 7 verschillende dingen moet bestellen en bij elk ding nog eens moet twijfelen of het wel vers is of niet te hard gebakken of niet te zwaar. Langs de andere kant heb ik meestal last met zatte 'kollega-artiesten' op café die dan eens durven zeggen dat zij eigenlijk veel straffer zijn dan ik en dan buiten willen gaan vechten. Nu ga ik op zo'n idiote voorstellen nooit in maar ik moet mij soms toch erg inhouden, zo was er iemand die telkens als hij mij zag aan mijn kleren begon te trekken of te duwen en te schelden, het is nu gelukkig opgehouden maar ik weet niet wat er had kunnen gebeuren als ik eens had teruggeslagen, misschien had ik daar dan nu bij U gezeten. Het is dan niet te verbazen dat ik aggressieve dingen maak, voor mijn laatste tentoonstelling heb ik een Guillotine gemaakt, het is een beeldhouwwerk als een ander, maar toch maakt het een veel straffere indruk als een figuur of zo, omdat de toeschouwer zich bedreigd voelt of zo, wel ik voel mij elke dag bedreigd. Alleen al in mijn bestaan als kunstenaar word ik voortdurend bedreigd. In principe ben ik werkloos, omdat ik als beeldhouwer geen gepast werk vind en