Ook bij mij kan het dus lang duren eer ik eens schrijf, ook veel redenen. Wij geven een tijdschrift uit, dat we helemaal zelf maken, vormgeving, teksten voor een deel zelf schrijven, of die van anderen hertypen, foto's beschrijvingen, collages enz. Er komen meer dan 5 bladzijden in over Australië, wat we allemaal gedaan hebben. Al de teksten zijn wel in het engels, vroeger (we maken nu het 15e nummer) waren alle teksten in het nederlands met een vertaling in het engels of frans, na een tijd verkochten we zo weinig in België dat er altijd maar minder en minder in het nederlands verscheen, en nu dus alleen in het engels. Van de 500 nummers verkopen we er misschien 75 in België, de rest in Nederland, Frankrijk, Engeland, Italië, Zweden, Amerika, Australië en zelfs in Finland. Het is dan wel goed met zoveel mensen op verschillende plaatsen in kontakt te komen, soms komt het er dan eens van de ze ons uitnodigen om op te treden, of een tentoonstelling te doen, zo zijn we dit jaar naar Australië, Duitsland en Spanje geweest, en volgend jaar al zeker naar Engeland, september of zo. We zijn ook een 10-tal dagen in Amsterdam geweest voor een festival waar we iets gedaan hebben, dat was net op het moment van uw kort 'verlof', we zijn op dezelfde dag terug 'thuis' gekomen. Ik las dat je een nieuw proces zult krijgen, voor het stelen van 1 fiets, straf dat ze zich daar nog mee bezig houden. Ik heb ook de serie in Humo gelezen, alles is inderdaad nogal flauw en zal weinig aan een zaak veranderen, er is naar mijn mening ook weinig gezegd over de achtergronden van de misdadiger, dat is hier in het algemeen wel zo, ik korrespondeer ook met JOHN WAYNE GACY, een amerikaan die in Chicago op de doodstraf wacht en veroordeeld is voor het meest aantal moorden in Amerika (veroordeeld voor, niet verdacht van, want er zijn er die van meer dan 200 moorden verdàcht worden), 33 jongens, die hij allemaal in een kruipkelder onder zijn huis had begraven. Over die man zijn al verscheidene boeken verschenen. Hij wilde zelf ook een boek schrijven, maar in Amerika is dat verboden omdat men geen winst mag maken uit strafbare feiten. Hij heeft nochtans sinds zijn proces (6 jaar geleden) nog nooit een interview toegestaan, en nog nooit foto's van hem laten nemen, toch is er een boek met zogenaamd 'urenlange gesprekken' met hem. Hij is een herziening aan het voorbereiden omdat bij de verdwijning van 16 van de jongens hij niet eens in Chicago was, maar in een totaal andere staat. Ik persoonlijk denk dat hij niet veel kans maakt. Op dit moment maakt hij schilderijen, van clowns, dwergen, landschappen, enz., die hij verkoopt, hij heeft er al 500 gemaakt. Ik schreef ook naar iemand anders, LORNE ACQUIN, die 13 mensen neerkogelde in 12 minuten, en bij zijn aanhouding zei: "als ik meer kogels had gehad had ik er meer doodgeschoten". Ik kreeg een brief terug van een medegevangene die zei dat hij (ACQUIN) niet wilde terugschrijven omdat hij onschuldig was van de hem betichte misdrijven. Ik vraag mij af hoe zo iemand denkt, en wat de motivatie, of het verweer van zo iemand dan is, ik zal er zeker terug naar schrijven, later. Misschien heb jij voor zoiets een verklaring, zitten er in Leuven ook beslist schuldigen die hun onschuld staande houden? Ik vind het altijd nogal nutteloos zelf gedane dingen te weerleggen, ergens heb je op een bepaald moment een beslissing genomen om iets wel of niet te doen, en dat is de weg die je op dat moment inslaat, en daar moet je hoe dan ook verantwoordelijkheid voor dragen, op dat vlak moet ik je wel bewonderen, dat je tenminste eerlijk en gewoon kunt denken over het verloop van alles. Mag ik je er trouwens aan herinneren dat je eens wou proberen je haatgevoelens te beschrijven?