F.H.,

26aug91

Jawel, lang geleden nog iets gehoord van mij. Ik heb altijd vanalles in mijn kop, en de laatste tijd is dat mijn LANDROVER geweest, ik ben nu helemaal in orde, en rij er al elke dag mee rond, mijn oude wagen was kapot, dus veel keus was er niet meer. Ik ben wel nog bezig met verf af te krabben, te schuren en opnieuw proper te schilderen, hier en daar wat blutsen wegwerken, een stukje vernieuwen enzovoort. Hierbij een foto, zodat je een idee hebt van hoe hij eruit ziet. Vooraan is de kabine waar plaats is voor 3 personen, er is dan binnen een venstertje waardoor je achterin kunt kijken, vanachter 2 deuren, en een uitklapbaar trapje, dan heb je langs elke kant een bank waar 3 of 4 man kan zitten, of waar een draagberrie kan ingeschoven worden, en dan zijn er nog 2 uitklapbare rails waar nog 2 draagberries in kunnen. De draagberries laat ik er nu wel uit, maar dat zijn gewone legerveldbedden, dus die kunnen van pas komen als we ermee op reis gaan. De sirene staat er ook nog op, dat is gemakkelijk als er iemand in de weg staat dan zet ik die eens aan en zijn ze rap weg.

Binnenkort ga ik tentoonstellen in uw geburen, in Leuven in de Tiensevest, ik denk dat dat het verlengde of zoiets is van de Geldenaakse Vest, aan het station naar boven toe. Het is in een galerij, Transit, niet zo groot, maar wel nogal toffe mensen. De opening is op 25 oktober, ik zou zeggen als je tijd hebt spring eens binnen, maar dat is wel een flauw mopje zeker?

Je hebt waarschijnlijk de laatste tijd ook wel de verhoogde belangstelling gemerkt in de kranten en zo voor de 'Serial Killers' of 'Multiple Murderers', allemaal dankzij de film 'Silence of the Lambs' en ook die Amerikaan Dahmer, met zijn hoofden in de ijskast. Er is hier ook nog een journalist van De Morgen geweest, omdat ik deze zomer een tentoonstelling had hier in Antwerpen, maar hij heeft uiteindelijk niks geschreven. Het is natuurlijk wel vervelend, omdat ik daarover werk maak, en er altijd maar vanalles verschijnt, en straks is er iemand anders die ook eens iets doet over misdaad en dan staat die direkt in de krant en weet ik wat, zo gaat dat altijd. In Humo heeft zeker 5 of 6 weken altijd iets gestaan over moordenaars waar ik al een werk heb over gemaakt, ik heb dan zeker 10 dingen opgestuurd, elke dag iets, een tekening met foto, een boekje met fotokopies van mijn werken, persartikels enzovoort, niet eens antwoord gekregen. Zijn ze bij jou niet komen aankloppen voor verhalen of zoiets? Trouwens ik ben er zeker van dat er hier in België ook zo'n Serial Killers zijn, de bekendste is toch de 'Zwarte Anorak' van hier in Antwerpen op de Linkeroever, die 3 verpleegsters of zo had gewurgd en dan in de gevangenis zat, vrij kwam en in Leuven terug één wurgde. Maar veel meer ken ik er hier toch niet, ik vraag mij af hoe zo'n mensen in de dagelijkse omgang zijn, of met wat ze zich overdag bezig houden, of natuurlijk waar ze zoal zitten aan te denken. Waarschijnlijk kent gij er wel een paar daar in Leuven. Is het hier ook zo'n hiërarchie in de gevangenis tussen de misdadigers ondereen, en dat kindermoordenaars en verkrachters apart worden gehouden van bv. bankovervallers? Hebben jullie in Leuven ook soms therapie en dat soort dingen, of gesprekken met psychologen, of onderzoeken naar misdaad en gedrag of zo? Of zijn er geen wetenschappers, of studenten die onderzoeken komen doen, in Amerika is er zo'n speciale eenheid van de FBI die alle gegevens over misdadigers bijeenzoekt en in een computer stockeert, als er dan een moord gebeurt steken ze alle kenmerken daarin en kunnen ze zo zien achter wat voor iemand ze moeten zoeken. Ik zou ook wel zo'n soort onderzoek willen doen maar dan moet ik eerst nog wat meer 'inside' informatie hebben, het is nogal moeilijk om zomaar naar iemand te beginnen schrijven zonder dat je hem kent, maar kom. Ik ben vooral geïnteresseerd in gedachten, fantasieën of dromen of gewoon ideeën over vanalles, hoe een moordenaar over het leven denkt, zelfs iemand die bv. denkt dat hij de wereld helpt door hoeren te vermoorden, of die misschien dronken of door drugs in een roes komt en iemand vermoord, maar dan een tijd later nog eens, op dezelfde manier, en dan telkens met het probleem van het lijk zit, hoe zo'n mensen nog in de loop van de dag hun verder leven leiden en ook nog gewone dingen doen zoals nadenken over wat ze gaan eten of naar wat ze op TV gaan kijken of welke trui ze gaan aandoen en welke plaats de misdaad daarbij inneemt, is dat iets dat daar allemaal tussen verweven zit, of is dat iets dat los van alles staat en in een soort droom of slaapwandelarij plaatsvindt, allemaal vragen, zoals bij jou, wat speelde het meest door je hoofd, ontsnappen natuurlijk, maar wat met het feit dat je mensen had neergeschoten, of was dat een onafwendbaar iets binnen het geheel, en speelde dat uiteindelijk niet zo'n grote rol, ook niet achteraf, ik bedoel maar waar denk je dan aan, je had natuurlijk niet het probleem van de lijken, of toch niet zoals zo'n Serial Killer die met zo'n lijk thuis zit en er dan maar moet zien vanaf te geraken, die moet daar toch lang mee bezig zijn, maar na 2 of 3 keer is dat al een soort gewoonte geworden, en hoe wordt een mens daardoor beïnvloed? Weet je nog hoe dat bij jou was, bv. de periode tussen die eerste moord in die winkel en de andere, speelde er dan een gedachte door je hoofd, of is dat gewoon iets dat gepasseerd is en waar je niets meer mee te maken hebt?

Wel genoeg voor deze keer zeker? Ik hoop tot binnenkort, ik laat nog wel iets meer weten van mijn tentoonstelling daar in Leuven.






INDEX