Dag Danny,

Enkele jaren geleden heb ik inderdaad gevraagd de briefwisseling voorlopig stop te zetten, ik ging dan een zware periode in en met zo'n uitgebreide correspondentie was het echt niet meer te doen. Een assistente raadde me toen aan te stoppen met al dat geschrijf om zeker niks te laten uitlekken in verband met PV of VI.
Laat ik het eens op een rijtje zetten.
Vroeger was er in Brussel een afdeling in het gevang speciaal voor "zware" gevallen, ze gingen daar heen als ze zo'n tien jaar zaten, ondergingen er een grondig onderzoek en gingen dan in verlof (PV) of vervroegd vrij (VI). Bij een opstand ginder is jaren geleden alles afgebroken en nooit meer opnieuw ingericht.
Toen ik elf jaar zat had ik een gesprek met VAN OERS, inspekteur generaal, in verband met het heropenen van het POC (dat observatie centrum dus). Hij was ten zeerste verwonderd dat ik nog geen psychiater gezien had, dat zou veranderen, elk jaar moest de psychiater me viermaal zien en een evaluatie verslag maken. Ook zouden ze de testen die ze vroeger in het POC deden hier moeten doen zei hij.
Ik kreeg een assistente die na enige tijd drie testen deed, daar zijn ze er inmiddels twee terug van kwijt en de derde zit onbekeken in mijn dossier. De psych zag ik driemaal, éénmaal op eigen verzoek om nog maar eens te vragen wanneer men aan een onderzoek ging beginnen. Tweemaal riep hij me zelf om te vragen of ik wilde deelnemen aan het opnieuw te openen POC, die nu hier zou komen op een leegstaande sektie, onder zijn bewind. Maar voor het zover was gebeurde er iets anders. Mijn vriendin ging bij directeur VERSCHUEREN vragen wat er nu eindelijk ging gebeuren, want twee jaar na mijn gesprek met VAN OERS was er nog niks gedaan.
Hij zei haar dat ze gelijk had, dat was in januari 93, tegen september zou mijn dossier moeten klaar zijn om verlof aan te vragen. We moeten eerlijk zijn tegenover u zei hij er nog bij, je komt hier al die jaren op bezoek en het zou toch straf zijn moesten we F. moeten uitstellen omdat zijn dossier niet klaar zou zijn.
Er gebeurde echter weer niks, na enkele tijd kwam men dan af met het nieuwe POC. Inplaats van in september voor de commissie te komen voor verlof aan te vragen, moest ik in september voor zes maand naar het POC.
September werd niet haalbaar, november kwam het er zeker.
November ging voorbij, het zou januari worden, maar eens januari zei men dat de toelating om het te openen er niet kwam van Brussel. Ze hebben er voor honderduizenden franken ingestopt en nu mag het weer niet van