Leuven 17 april 1994

Dag Danny,

Uw briefje ligt hier ook alweer enkele weken, dus hoog tijd dat ik eens antwoord of je ga nog denken dat ik op de tenen getrapt ben om je kritiek in je laatste brief.
Je eindigde je brief met er op te wijzen dat je kommentaar soms hard of brutaal kan overkomen. Ik vind van niet, ik heb er geen enkele moeite mee in ieder geval. Als je geen kritiek aan kunt, moet je met geen mensen om gaan en in je eigen fantasie wereldje gaan leven, zoals Boudewijn Büch. Ik las onlangs een interview met hem in Humo, nou die man is echt goed gestoord, hij zegt het trouwens zelf en dat is een goed teken. Een mens die het niet beseft dat hij gestoord is, is veel gevaarlijker, als je het beseft kun je er rekening mee houden. Net zoals MB nu trouwens.
Ik ben het volledig met u eens dat het een vergissing was om MB in '82 te lossen, het is ook verkeerd van de mensen die hier nu zitten en niet vrij geraken de schuld op MB te steken. Die kerels die niet vrij geraken zouden onder ogen moeten zien dat dat komt omdat ze zelf ook ergens 'ziek' zijn. Maar ja, als je al drieëntwintig jaar zit en men u zegt dat ze geen risico meer nemen sinds MB hervallen is, ja, dan is het ergens te begrijpen dat ze naar hem uithalen, het is hun enige uitlaatklep. Die ene vent doet nochtans al wat hij kan om aan zichzelf te sleutelen, therapie volgen, medicatie nemen enz. Het is inderdaad zo indien MB niet hervallen was, ook die man reeds lang vrij zou geweest zijn. MB wist nochtans dat hij niet genezen was, toen hij dertien jaar zat heeft hij daar met mij en nog een andere gevangene op wie hij verliefd was, over gepraat. Hij zei toen dat hij nog steeds dezelfde drang had, dat ze in al die jaren naar hem niet gekeken hebben enz. Hij kon geen enkele jonge gast met rust laten, die gevangene waar ik het hier boven over had dierf met hem niet meer alleen zijn door dat hij er eens een 'grapje' mee tegen gekomen was. MB begon wat te spelen met hem en plots smakte hij hem met geweld op de grond en nam hem tussen de benen.
Wat ik MB wel kwalijk neem, is dat hij het wel aanvaard dat hijzelf gestoord is, maar voor een andere geen begrip kan opbrengen. Zo zei hij eens tegen een jonge gast, die naar hier moest komen toen hij in Turnhout zat en levenslang gekregen had. Dat hij met mij geen kontakt moest nemen want dat ik krapuul ben, die zomaar mensen vermoord. Kijk eens aan, MB die kritiek ga spuien, hij is de sukkel met wie we medelijden moeten hebben en wij zijn krapuul. Vijftien jaar geleden was ik net zo gestoord als hij, wel op een andere basis, maar toch ook niet bij mijn volle verstand. Dat vat ik



Vervolg