belangrijke ontdekking had gedaan, en testte als semi-grap ook eens zijn eigen niveau, bleek dat hij eveneens zeer hoog scoorde. Ik heb het nog al gezegd, dat ik denk dat het ergens om eenzelfde soort gevoel gaat. Een bepaalde 'hersenaktiviteit' die vergelijkbaar is. Dat gevoel heeft iets te maken met 'motiefloosheid', daarom ben ik zo geinteresseerd in motiefloze, redeloze misdaad. want eigenlijk is er ook geen aanwijsbare reden om kunst te maken. Afgezien van het feit dat er weliswaar mensen zijn die van kunst houden en bereid zijn om er geld aan te geven of het te verzamelen of erover te schrijven, dat is allemaal bijkomstig, dat komt er achteraf bij. Als je een kunstwerk maakt is daar geen reden toe, je weet niet hoe dat komt, vanwaar. De 'inspiratie' ja, zo'n vaag begrip, even moeilijk te omschrijven volgens mij als de zogenaamde doodsdrift of moordlust. Je kan achteraf wel allemaal oorzaken en redenen proberen te zoeken, maar die geven toch nooit de essentie weer van wat het gevoel was dat leidde tot de daad, wat die dan ook is, een redeloze moord, een kunstwerk, of een psychologische ontdekking. Blijft natuurlijk de vraag waar de keuze tussen die mogelijkheden wordt gemaakt. Maar dan vraag ik mij weer af of er nog sprake is van keuze, het is meer een bewustwording, 'ik ben niet zoals de rest', en hoe geef je daar uitdrukking aan, soms is dat duidelijk, soms blijft dat een kwelling. Ik vraag mij ook dikwijls af waarom ik het mij zo moeilijk blijf maken, omdat ik op de een of andere manier geen keuze meer heb, eens een pad ingeslagen is er geen weg meer terug en volgt er enkel de escalatie. In het ene geval botst die dan al meer of minder met de rest van de maatschappij, maar daar heb je als individu geen zicht op. Het is gewoon een kwestie van één tegen de rest, of de rest is van geen tel. Eens de molen in gang gezet is er geen terugweg. Daarom ook interesseert het mij zo erg om je ideeen te weten over je terugkeer in de maatschappij en je positie ertegenover. Ik veronderstel dat afkeer ertegenover er nog altijd wel is, maar dat het meer een kwestie van kontrole is, of anders aanpakken, eigenlijk weet ik het niet. Ja, eens te meer maar weer een open einde aan een brief, tot wederhoren,

INDEX