Zeer waarschijnlijk heb je wel gehoord, of zelf gezien, over mijn verschijning in 'Schermen'. Opeens is alles in een stroomversnelling geraakt, door toevalligheden eigenlijk. Vorige maand was er in het Filmmuseum van Antwerpen een themamaand 'films over seriemoordenaars'. Daaraan was ook een avond met lezingen gekoppeld, namelijk van Professor Cosyns, forensisch psychiater (ken je misschien, heeft ook in POC gewerkt) Henk Oosterling, Nederlands filosoof, en mijzelf. Naar aanleiding daarvan verscheen een week later een artikel in De Morgen, en weer een paar dagen later pleegde in Engeland de seriemoordenaar Frederick West zelfmoord. Opeens brengen een paar mediaspeurneuzen die zaken met elkaar in verband en gaat de bal aan het rollen. Eerst Radio 1, interview in Het Gevolg, 2 dagen later Schermen, en tegelijk telefoon van VTM. 'Tilt'. De laatste haakt af omdat ze de primeur niet kregen, als je in 1 'praatprogramma' komt, dan kom je in de rest niet meer binnen, eigenlijk belachelijk. want je vraagt je af of het dan gaat om wat je te zeggen hebt, wat dan toch verondersteld interessant te zijn, of gaat het om je als 'unieke curiositeit' op te voeren. Meer het tweede als het eerste dus. Ik had bij 'Schermen' gesteld dat ik daar niet alleen wou komen zitten, maar dat het thema 'Seriemoordenaar' best kon worden uitgelegd door een criminoloog of psychiater, want uiteindelijk ook al weet ik er nog zoveel over te vertellen, wie ben ik, kunstenaar, om te beweren dat dat allemaal zo is? 0K. gezocht naar iemand kwamen ze met Karel Ringoet af. Kende hem niet. Hij zou helemaal niet gediend zijn met de belangstelling voor seriemoordenaars werd mij al onmiddellijk duidelijk gemaakt. Toen ik merkte dat ze beelden over MB uit het archief gingen gebruiken zei ik dat ik dat niet zo best vond (ik moet jou niet vertellen hoe prettig het voor jullie is, hoe dan ook, in de belangstelling te staan, ivm opmerkingen of pesterijen in de daaropvolgende dagen). Ja, er was echt weinig te vinden in het BRT-archief, waarop ik opmerkte dat er ook weinig gevallen zijn, sowieso. Bleek dat Ringoet weer eens het tegenovergestelde zou beweren. Je begrijpt dat ik wat zenuwachtig begon te worden; 1 de uitzending is rechtstreeks, als je je verspreekt, of de juiste formulering niet vindt, of net dan niet op het goeie idee komt, ja pech, dan heb je er gelegen; 2 Van Rompaey doet niet liever dan in iemands neus peuteren en laat graag de aftiteling lopen met op de achtergrond nog twee razende discussierende partijen. Daar wou ik mij dus voor behoeden. De ganse dag mijn dokumentatie geraadpleegd, en ervoor gezorgd dat ik op puur wetenschappelijk vlak al niks verkeerd zou zeggen, de psychiater niets geven dat hij kon weerleggen. Vlak voor de uitzending zag ik hem dan voor het eerst, ik had een map met foto's mee, en vroeg of hij die wou zien, omdat hij dan tenminste zou weten waarover het ging. Hij had ook nog nooit van mij gehoord. Korte uitleg gedaan, bleek dat hij mijn standpunt inderdaad moest beamen. Hij wist ook totaal niet waar ik het ging over hebben, en zeker niet dat ik toch wel heel goed weet waarover ik het heb. Natuurlijk heb ik al wat vakliteratuur verslonden, niet vergeten korrespondentie sinds 1987, en talloze discussies gevoerd en vooral voortdurend nagedacht. Toen we dan in de zeteltjes zaten heb ik rustig mijn stelling neergezet, en zowel Van Romp