Het is weeral zeer lang geleden dat ik nog geschreven heb, reden onder ander is dat ik voor een tentoonstelling van mijn vrouw naar Hong Kong ben geweest. Opbouwen van een video-installatie. Alle onderdelen hebben we hier eerst in een grote kist gestopt, 2,5x1,3x0,5m en zo'n 350 kilo zwaar. Die kist is in een container op een schip daar naartoe gegaan, wij achteraf met het vliegtuig. De kist was meer dan een maand onderweg, wij 12 uren. De tentoonstelling was natuurlijk in een flatgebouw, in Hong Kong staan alleen maar flatgebouwen, het één naast het ander en al uitzinniger of hoger of spitser als het andere. Onze hotelkamer bv was op het 22e verdiep, het gebouw ertegenover 80 verdiepingen! De tentoonstelling was gelukkig slechts op het 4e, want we moesten alles langs de trap naar boven dragen omdat onze panelen niet in de lift konden. Er was van elk Europees land maar één kunstenaar uitgenodigd om deel te nemen, dus het was wel een hele eer, alles werd door de Europese consulaten georganiseerd, dus zijn we ook eens bij de consul mogen gaan eten. We zijn er uiteindelijk maar 10 dagen geweest, waarvan we toch de helft altijd bezig waren met de tentoonstelling; opbouwen, perskonferentie, opening, interviews, regelingen treffen voor de afbraak en terugzending etc. De overige tijd hebben we alle buurten zowat verkend, overal extreem druk, volk en nog eens volk, en overal winkels, in galerijen die over de straten heen lopen, één aaneenschakeling van shopping centers. Om te vergelijken, een computerwinkel, die heb je hier in elke stad, soms tamelijk groot, daar zijn er een paar plaatsen, in buildings, waar bv 2 verdiepingen niets anders dan computerwinkels zijn, met zo'n 30 of meer winkels per verdiep, en natuurlijk maar concurreren voor de beste prijs. Maar toch is het er niet spotgoedkoop. Een ander grappig voorbeeld; ons hotel was gesponsord, waarschijnlijk wel een dure aangelegenheid, maar het ontbijt was niet inbegrepen, dat kostte 750,- Bf per persoon! Wij gingen uiteraard elke dag 's morgens ergens op straat iets eten. Je kunt er natuurlijk wel overal heel goed en goedkoop chinees eten, maar dat kon je al wel raden zeker. Drinken was dan weer een probleem, café's met terrasjes zijn er niet (plaatsgebrek waarschijnlijk), en de enige mogelijkheid was zo'n soort clubs waar alleen Amerikanen of Portugezen of weet ik wat komen, een rondje pils voor 4 personen kostte dan wel 800,- Bf! Van uitersten gesproken.

En binnenkort ben ik weer weg, terug naar Australië, als journalist voor een reistijdschrift. Het is een rondreis per bus van 30 dagen, waarin we 13000km afleggen, van Sydney over de Great Barrier Reef naar boven, Darwin, en dan terug naar beneden door de woestijn, Alice Springs, Adelaide naar Melbourne. Het zal wel een uitputtingsslag worden denk ik, want een kleine berekening leert mij dat we ongeveer 500km per dag moeten rijden, wat toch wel goed is voor minstens zes uur in de bus. 's Avonds moeten we telkens kamperen en waarschijnlijk barbecue klaarmaken of zo, misschien wel eerst op kangoeroes jagen? Maar al bij al zal het toch wel een waardevolle belevenis worden denk ik. Ik ga wel nog proberen ondertussen wat artistieks te regelen, als we in een aantal steden zijn, om er misschien een voordracht te geven of zo.

Ik kan me de hemeltergende argumentatie in verband met je verlof en zo goed voorstellen, het meten met 2 maten en gewichten is typisch voor de Belgische overheid. Ik wist trouwens niet dat Pierke vrij was. Het feit dat de publieke opinie hier geen weet van heeft, of er tenminste niet op gereageerd heeft, is toch een bewijs dat dat allemaal niet zo'n vaart loopt. Ook Dewinne, dat weet iedereen dat die al vrij is, daarom was de verontwaardiging toen op dat moment toch ook niet minder, alhoewel er op het ogenblik van de feiten wél gro-