Leuven 17 mei 1996
Dag Danny, Het was inderdaad lang geleden dat u mij geschreven had en ik dacht al dat u in Australië gebleven was. U had me inderdaad in uw laatste brief geschreven dat u verschillende reizen zou maken, maar het is dus allemaal in duigen gevallen. Ik begrijp best dat er periodes zijn dat u echt geen zin hebt om te schrijven, dat ken ik maar al te goed, ook ik heb zo van die momenten dat alles me kan gestolen worden, ik nergens geen zin meer in heb. U hebt een niercrisis gehad? Pijnlijk hé? Je mag zijn wie je wil, je kruipt van de pijn, van het ene moment op het andere kronkel je u in alle bochten. Ook dat ken ik, ook ik drink veel te weinig en heb daardoor al tweemaal een steentje gemaakt in mijn nieren. Ik heb zelden dorst dus drink ik enorm weinig, enkel als ik aan het sporten ben, drink ik wat meer. Maar of het volledig afhangt van het drinken weet ik niet, ik ken hier een man die veel drinkt en ook hij is een nierlijder. Ik denk dat een mens daar aanleg voor heeft of niet. Ik ben er nu al weer enkele jaren vanaf en hopelijke krijg ik het nooit meer want er zijn prettiger dingen dan dat. Hier ga alles zijn gewone gangetje, ik zit volgende maand zeventien jaar en zit al jaren in de voorwaarden voor verlof en VI. Ik ben hier de enige die nog niet in verlof ga, zelfs een recidivist in moord is al enkele keren onder begeleiding naar buiten geweest. Mijn bekendheid speelt in mijn nadeel. Ik heb nu een brief naar de minister van justitie geschreven waarin ik vraag of het de media is die uitmaakt wie vrij mag. De nieuwe minister stelt volgende maand zijn beleidsnota voor, hopelijks komt er eens iets positiefs uit de bus. Hij zegt dat hij voorstander is van de integratie van de misdadiger in de maatschappij, geen straffen uit wraak. Als hij nu nog zijn woorden in daden omzet, zitten we goed. Mijn zoon heeft zich inderdaad in moeilijkheden gewerkt. Het kon niet slechter uitkomen voor mij, nu er in de media praktisch geen belangstelling meer was voor mij, zorgt hij er voor dat ik nog maar eens in alle kranten stond. Het ergste is dat ik er voor verwittigd had, ik had begin dit jaar twee brieven geschreven naar een assistente waar hij onder toezicht van stond. Ik smeekte om hem op te nemen in een psychiatrie. Ik schreef letterlijk: hij ga niet eerder stoppen dan dat hij alle krantekoppen haalt met als titel: zoon van ..... pleegt ... Ook toen hij vorig jaar in Bierbeek zat om af te kicken van de drank heb ik er twee mensen naartoe gestuurd om daar te vragen hem psychisch
Vervolg