Ik hoop natuurlijk in de eerste plaats dat deze brief tot U doordringt, en ook dat U op een of andere manier geinteresseerd bent in korrespondentie.

Er is niet bepaald een echte reden voor mij om U te schrijven, behalve dan een onbedwingbare nieuwsgierigheid die ik als beeldend kunstenaar bewust aanwakker. Beeldend kunstenaar ben ik dus, alhoewel dat velen daar niet bepaald akkoord mee zullen gaan daar mijn werk niet bepaald het uitzicht heeft van wat men meestal onder de noemer 'kunst' verwacht te vinden, alhoewel ik toch een opleiding in kunstonderwijs heb genoten.

Het voeren van korrespondentie met een aantal mensen, verspreid over de hele wereld bv. is voormij evenzeer een uiting van kreativiteit dan wat hakken in een steen. Zo maakte ik voor een grote tentoonstelling van beeldhouwkunst in het Middelheim te Antwerpen een grote kooi waarin ik een motor opsloot. Ik sluit daarover trouwens een boekje bij dat ik onlangs maakte omdat ik vind dat er te weinig is rond gebeurd, het werk staat hier nu weg te roesten terwijl er geen haan naar kraait, de Belgische kunstenaars moeten eens te meer leven in de schaduw van de grote buitenlanders die ook op de tentoonstelling waren en het grote budget opslorpten, maar de kleine Belg geeft niet op en wat brutale voortvarendheid is mij niet vreemd, vandaar ook mijn nieuwsgierigheid U eens te schrijven.

Ik weet hoegenaamd niet hoe U uw dagen doorbrengt of wat U over dingen denkt, maar ik achtte het interessant dat eens uit te vissen. Waarschijnlijk deels over wat er over U in de pers verscheen, al vroeger en Uw opmerkelijke kommentaren daarbij, en deels door Uw niet aflatende pogingen om telkens weer in de belangstelling te komen, wat U telkens weer op een mijns inziens kreatieve manier bewerkstelligt.

Ik sluit alvast een postzegel bij voor antwoord want ik neem aan dat U niet zomaar een postkantoor kunt binnengaan om een brief te versturen, wat helaas mijn geliefkoosde bezigheid is. Ik hoop alleszins van U te horen, beste groet,