Als ik mij niet vergis sta jij 1 brief achter, ofwel is er een brief verloren gegaan, van 1 van beiden, of wordt er nog gecensureerd in Oudenaarde?

Ondertussen zijn wij weliswaar naar Australie geweest, vanwaar ik een kaart heb gestuurd, maar ik was wel Uw huisnummer vergeten (haha). In elk geval sluit ik hierbij een 'rapport' over de reis in, waarmee U tevens en meteen over foto van ondergetekende beschikt (links medeplichtige AMVK, rechts Uw kunstenaar DDV). Het was ongelooflijk voor ons om op zo'n korte tijd zoveel te doen en te zien, we zijn er ons eens te meer van bewust geworden dat Belgie niet de juiste plaats voor ons is. Het is onvoorstelbaar hoeveel plaats er in Australie is, je kunt er uren rijden, op een smalle asfaltweg altijd rechtdoor door de woestijn en geen kat zien, geen huis, geen tegenliggers, geen telefoonlijn, niets, behalve rood zand en 'scrub'; struikgewas en kale boompjes. In het centrum van Australie ligt ULURU, door de blanken AYERS ROCK genoemd, we spraken er met Aboriginals, en eigenlijk hadden we daar een tijdje moeten kunnen blijven, naar tijdsgebrek riep ons terug. Maar ooit gaan we nog eens terug.

Nog fijn nieuws is dat ik op 4 juni een tentoonstelling heb in Antwerpen, in Ruimte MORGUEN. De tentoonstelling is opgedragen aan ED GEIN, een Amerikaan die na de dood van zijn moeder diens geest probeerde terug op te roepen door graven te schenden en stukken van de lijken weg te snijden. Daarmee maakte hij dan maskers en 'kledingstukken' waarmee hij 's nachts ronddanste op zijn boerderij. Hij gebruikte schedels als asbakken en had lampekappen en stoelen bekleed met mensenhuid. Wel als dat niet kreatief was! Later werd er een boek over geschreven en daar werd een film van gemaakt en dat was PSYCHO, welbekend van ALFRED HITCHCOCK. Ik ben nu bezig rekonstrukties te maken van GEIN's werk, rubberen afgietsels van mijn eigen huid waarmee ik dus een paar handschoenen maak, of ook maskers en andere artefacten. Daarnaast maak ik ook nog een Guillotine met 40Kg zwaar mes, realiteit of skulptuur? Mijn verzameling boeken over misdaad komt in een "TOWER OF CRIME", een stalen omhulsel waarin een stapel boeken zit geklemd, een stapel die net even hoog is als ik, in de trand van 'zijn gewicht in goud': 'zijn hoogte in misdaadboeken'. Er komt ook een kleinere versie van de CARRUGA, een klein kooitje met een elektrische motor van een droogzwierder erin. Aan een lange muur komt een reeks portretten; Peter KURTEN: The Dusseldorfer Monster, Irma GRESE: The Beast Of Belsen, Ted BUNDY: The Blue-Eyed Murderer, Carl PANZRAM: A Journal of Murder, John GACY: The Killer Clown, David BERKOWITZ: Son Of Sam, LANDRU, Marcel PETIOT, MOORS Murderers, OSWALD,... alle groten der aarde dus, over een foto van jou beschik ik alsnog niet, dus geen paniek.

Daar we nog niet bepaald ver gekomen zijn met ons gesprek over de gelijkenissen tussen kunst en misdaad dus graag enige respons hierop. Ook over je eigen gevoelens over moord, de lust ertoe, drang, manier van het op te lossen en het gevoel achteraf. Je kan het misschien wel beschouwen als een misstap of wat dan ook, maar er is toch altijd een aanleiding, een 'inspiratie' of niet, en indien niet, wat is er dan wel dat op een moment bepaalt dat het gebeurt en dat het tot het einde wordt uitgevoerd. Er moet toch 1 soort trekker zijn die het mechanisme in gang zet + moet er toch al een mechanisme in de geest gegroeid zijn, fantasie, droom, wat dan ook, iets dat op dat moment in realiteit wordt omgezet, en dat dan toch een soort kreativiteit, inventiviteit of zoiets moet in zich hebben. Laten we inderdaad een kat een kat noemen, ik vind het ook niet kreatief om dronken in een groep kinderen te rijden, daar heb ik het ook niet over, dat is geen moord maar doodslag dacht ik, maar ergens binnendringen en of iemand ontvoeren en dan volgens een bepaald plan of op een bepaalde manier vermoorden vergt een bepaalde INTELLIGENTIE, en geen stupiditeit! En wie nadenkt is kreatief, want je maakt iets nieuw, je kreërt iets.

Graag dus van Uwentwege enige bedenkingen hierbij, steeds in verband met Uzelf natuurlijk, want dat is weliswaar mijn bedoeling natuurlijk, niet om U alsproefkonijn te gebruiken, maar om met iemand te spreken die weet waar- over hij spreekt, en daar Uw geval mij zeer interessant leek (alhoewel ik mij alle details niet bepaald meer herinner), is het dan ook vanzelfspre-kend dat ik mij tot U richt, met alle respekt.
Als je trouwens andere interessante kontakten weet, aarzel niet, sinds kort ben ik ook in kontakt met F.H., alhoewel dat nog niet veel heeft opgeleverd, hij zegt naar zoveel mensen te schrijven dat iedereen 1 keer schrijven, 1 per dag, een beurtrol van langer dan een maand zou opleveren.

In elk geval hoop ik sneller van U wat te horen, ontvang intussen beste groeten van