Harry Heirmans (Belgium)

592

10 years after - a dead man in my bed - zelfreflectie op het percept. Het afpellen van de jaren is een onontkomelijk gevolg van het tijdelijke, het percept ontbloot van het overtollige, in confrontatie met het theatrale, getooid met accessoires, maar accessoires zijn voor musea en 'a dead man in my bed' is beter dan geen, een kwestie van het percept levendig te houden, een benadering van... 10 jaar solidariteit en engagement voor de kunst, niet voor het individu want mensen veranderen naargelang de opportuniteiten in verhouding de aftakeling. 10 jaar balanceren tussen Low-art en High-art binnen de riolen van de hedendaagse kunst is intuïtief overleven wars van lifstyle, design and kapitalistische opportuniteiten, niet altijd vanzelfsprekend maar ongebonden, koesteren wat me lief is binnen de context, binnen het bereikbare. Heden ten daags is de kogel door de moskee en wat over 10 jaar?..., weer enkele perceptionisten begraven tot hun 'resurrection', dat geeft moed, dat geeft zin om verder te gaan met eigenzinnigheden, maar dan iets minder snel. Perceptionisten als martelaren. De context van 10 jaar geleden is niet die van vandaag, de emballage is wat het geweest is, maar het percept niet... en nog eens over 10 jaar misschien waar zal ik dan liggen 'as a dead man in whose bed'? 10 years after - a dead man in my bed - self reflection on the percept. The pealing of the years an inevitable consequence of the temporary, the percept has been stripped of the redundant, in confrontation with the theatrical, dressed with accessories, but accessories are for museums and 'a dead man in my bed' is better than none, a matter of keeping the percept alive, an approach of... 10 years solidarity and commmitment for the arts, not for the individual because people change according to the opportunisms in proportion to decay. 10 years of balancing between Low-art and High-art within the sewers of contemporary art is intuitive survival away from lifstyle, design and capitalist opportunities, not always obvious but free, nourish what i like within the context, within the reachable. Present at day is the bullet through the mosque and what in 10 years?..., some perceptionists buried till their 'resurrection', that gives courage, which gives sense to continue with obstinacies, but then somewhat less rapidly. Perceptionists as martyrs. The context of 10 years is not the same as today, the emballage is what it has been, but the percept isn't... and once more over 10 years perhaps where I will lie then 'as a dead man in whose bed'?